alma-tadema's 'amo te ama me'

De in Dronryp geboren Sir Lawrence Alma-Tadema (1836 - 1912) schilderde dit schilderij in 1881. Hij noemde het: ‘Amo te ama me’. Letterlijk: Ik houd van jou, houd ook van mij.’ 

Alma-Tadema plaatste het verliefde stel in de Romeinse oudheid. Dat zien we aan de marmeren bank en aan hun kleren. Maar deze liefdesgeschiedenis kan zich net zo goed vandaag of morgen afspelen. Alma-Tadema’s publiek smulde van dit soort schilderijen. De Romeinse oudheid was toen in de mode en dit zijn ook nog eens gemakkelijk te begrijpen voorstellingen. Ze zijn ook verbluffend goed geschilderd. Je blijft kijken. Bijvoorbeeld naar het marmer dat wel een beetje doorschijnend lijkt.

Alma-Tadema had zoveel succes dat hij klanten had over de hele wereld. Dit schilderij was speciaal gemaakt voor het huis van de steenrijke bankier Henry Marquand in New York. Alma-Tadema wist precies wat het publiek wilde zien. Hij verhuisde zelfs naar Londen omdat hij wist dat zijn voorstellingen daar het meest in de smaak zouden vallen. Zijn grote huis en atelier werden beroemd en waren helemaal in Romeinse stijl ingericht. Hij werd zelf een rijk man. Maar toen de kunstenaar stierf in 1912,  waren dit soort schilderijen alweer uit de mode. Ze werden nu te zoetsappig gevonden. Een Alma-Tadema was opeens kitsch en was niets meer waard. 

Sir Lawrence Alma-Tadema, Amo te ama me, 1881, olieverf op paneel, verworven met steun van Vereniging Rembrandt, Mondriaan Stichting en Wassenbergh-Clarijs-Fontein Stichting

In Hollywood zagen ze dat heel anders. Speelfilms waren niet heel lang na Alma-Tadema’s dood het nieuwste volksvermaak. De pakkende verhaaltjes, het decor en de sfeer in zijn schilderijen waren precies wat de filmmakers zochten. Bovendien schildert Alma-Tadema heel slim vaak het moment net voor de ‘actie’ en niet de gebeurtenis zelf. Zijn schilderijen zijn ontzettend verleidelijk en schreeuwen er om om verfilmd te worden. Dat deed Hollywood dan ook: Romeinse spektakelfilms als Cleopatra (Cecil B. DeMille 1934), Ben-Hur (William Wyler 1959), Spartacus (Stanley Kubrick 1960) en ook meer recente films, zijn levende Alma-Tadema’s. Om sommige games maar niet te vergeten.

De kunstenaar heeft het zelf natuurlijk niet meer meegemaakt. Maar het past misschien wel in zijn lijn. Hij ontwierp zelf al theaterdecors en kostuums omdat zijn werk zo geschikt was voor het theater. En zijn huis in Londen was the place to be. Zijn gasten voelden zich in dat geweldige decor als hoofdpersonen in een levende Alma-Tadema. Ze lieten zich daar graag verleiden tot het bestellen van een schilderij.

Lees meer over de tentoonstelling Alma-Tadema, klassieke verleiding. Te zien van 1 oktober 2016 tot en met 7 februari 2017.

Het Fries Museum heeft voor de tentoonstelling over Alma-Tadema de Turing Toekenning 2015 gewonnen. De Turing Foundation kent deze prijs ter waarde van 500.000 euro eens in de twee jaar toe voor het beste tentoonstellingsplan van een Nederlands museum.